คนพิการหลายคนที่ถูกมองว่าเป็นมนุษย์ผักเพราะในแต่ละวันต้องคอยให้คนมาป้อนข้าวป้อนน้ำและทำความสะอาดและคนพิการหลายคนที่ถูกมองว่าเป็นสัตว์เลี้ยงประจำบ้านเพราะว่าไม่กล้าออกจากบ้านกลัวสายตาคนเขามองว่าเป็นสัตว์ประหลาด หรืออาจจะเป็นเพราะว่าพ่อแม่รักมากเกินไปไม่อยากให้ลูกออกจากบ้านที่เลวร้ายกว่านั้นพ่อแม่บางคนกลัวชาวบ้านเอาไปนินทาว่าตัวเองมีลูกพิการซึ่งจะทำให้อับอายขายขี้หน้า ศูนย์การดำรงชีวิตอิสระของคนพิการจังหวัดชลบุรีได้เข้ามามีบทบาทที่จะเปลี่ยนแปลงสังคมพิการและสังคมคนปรกติให้มีการยอมรับซึ่งกันและกันเพื่อให้สังคมเมืองไทยน่าอยู่ขึ้น เผยแพร่และผลักดันแนวความคิดของคนปรกติให้ตระหนักถึงความพิการเพราะความพิการสามารถที่จะเกิดได้กับทุกคนทุกเวลาไม่แบ่งชั้นวรรณะ และผลักดันแนวความคิดของคนพิการให้ออกมาใช้ชีวิตนอกบ้านเหมือนคนปรกติแต่ไม่ให้เป็นภาระของครอบครัวและสังคม
